Strona jest zrobiona porządnie i widać w niej rękę osoby, która wie co robi: identyfikacja wizualna jest spójna, oferta rozpisana na osobne podstrony z cenami, opiniami kursantów i sekcjami najczęstszych pytań, sklep działa i ma filtry, a analityka jest wdrożona szerzej niż w większości firm tej wielkości. Problemy skupiają się w dwóch miejscach. Pierwsze to wydajność: na telefonie strona dostaje 31 punktów na 100, pierwszy ekran buduje się prawie 16 sekund, a przez 1,3 sekundy strona nie reaguje na dotyk. Dotyczy to ruchu z Instagrama i TikToka, czyli większości odwiedzających. Drugie to rzeczy, które kosztują zaufanie: piksel TikToka wysyła dane, zanim użytkownik odpowie na baner zgód, formularza kontaktowego nie da się wysłać bez zaznaczenia zgody marketingowej, odnośnik do jednego z regulaminów w stopce zwraca błąd 404, a na czterech podstronach brakuje nagłówka H1. Do tego dochodzą elementy klikalne na telefonie mniejsze od przyjętego minimum i literówki w widocznych miejscach. To są rzeczy do naprawy w obecnej stronie, nie powody do jej przebudowy.
Kolejność napraw od 01 do 03: krytyczne kosztuje Cię pieniądze dziś, ważne naprawiamy w tym miesiącu, do poprawy wtedy, gdy będzie czas. Karty ze statusem OK opisują to, co już działa, a status informacyjny oznacza punkt do sprawdzenia po Waszej stronie.
Techniczna strona WWW,
design UX/UI i wdrożenia
Meta Ads i sprzedaż
w social mediach
W górnym pasku, na wszystkich podstronach, jest samo menu tekstowe i ikony. Nie ma logo ani nazwy szkoły, więc odwiedzający nie dostaje niczego, z czym mógłby skojarzyć markę po wyjściu ze strony. Powrót na stronę główną działa, bo jest pozycja w menu, ale to nie zastępuje znaku marki.
Pasek nawigacji zostaje na górze i znika po pierwszym przewinięciu, na każdej podstronie. Podstrona kursu ma ponad 12 000 pikseli wysokości, czyli około piętnastu ekranów telefonu. Osoba, która doczyta opis do końca i dopiero wtedy chce przejść do kontaktu, musi wrócić na samą górę, w momencie, w którym decyzja została już podjęta.
Typografia, paleta i autorskie ilustracje trzymają jedną konwencję na wszystkich podstronach, także w sklepie i na blogu, więc żaden moduł nie wygląda na doklejony z innej strony. Animacje wejścia są delikatne i nie przeszkadzają w czytaniu. Przeszedłem stronę główną i wszystkie podstrony ofertowe i po stronie wizualnej nie znalazłem nic do poprawy, a to rzadkie.
W górnym pasku, obok pozycji menu, stoją odnośniki do Instagrama i TikToka. Wyprowadzają ruch ze strony w momencie, w którym odwiedzający dopiero zaczyna czytać ofertę, a wyjście do serwisu z nieskończonym przewijaniem najczęściej kończy wizytę. Te same odnośniki pracują na Waszą korzyść w stopce, gdy ktoś już poznał ofertę.
Sprawdziłem stronę przy szerokości 390 pikseli: nie ma poziomego przewijania, sekcje układają się jedna pod drugą, menu zwija się do przycisku, nic nie nachodzi na treść ani nie zasłania przycisków. Podstawa responsywności jest zrobiona poprawnie, a to zwykle najdroższa rzecz do naprawienia po fakcie.
Przycisk menu na telefonie ma 29 na 29 pikseli, ikony w górnym pasku od 16 na 20 do 20 na 20 pikseli, a główny przycisk pierwszego ekranu 36 pikseli wysokości. Przyjęte minimum to 44 na 44 piksele, a poniżej 32 pikseli rośnie liczba nietrafionych dotknięć. Najmocniej boli to przy przycisku menu, bo od niego zaczyna się cała nawigacja mobilna.
Na stronie głównej wszystkie 25 obrazów ma pusty opis alternatywny, czyli ten czytany przez czytniki ekranu i indeksowany przez Google Grafikę. Przy ilustracjach ozdobnych, jak żurawie czy gwiazdki, pusty opis jest poprawny i tak ma zostać. Chodzi o okładki produktów w karuzeli sklepowej, bo one niosą treść: czytnik pomija je w całości, a wyszukiwarka nie wie, co przedstawiają. W samym sklepie opisy są uzupełnione, więc zostaje dokończenie jednej podstrony.
Nagłówek to nie tylko wielkość napisu. H1 mówi wyszukiwarce i czytnikowi ekranu, o czym jest cała strona, H2 to tytuły sekcji, a H3 i H4 to podpunkty w środku sekcji. Na stronie głównej po H1 idą od razu nagłówki H4, a H2 pojawiają się dopiero w dalszej części, więc z tego układa się spis treści z dziurami: są podpunkty, nad którymi nie ma żadnego rozdziału. Zmienia się to w ustawieniach pojedynczego bloku nagłówka i nie rusza wielkości napisu na stronie.
Zmierzyłem kontrast parami kolor tekstu do tła na wszystkich podstronach. Tekst akapitów wypada 3,24:1, a drobny tekst i odnośniki w stopce 2,77:1, przy wymaganych przez standard WCAG AA 4,5:1 dla zwykłego tekstu i 3:1 dla dużego. Paleta jest stosowana konsekwentnie i na dobrym ekranie różnica jest niewidoczna, ale część osób czyta te fragmenty z wysiłkiem. To jest wybór między wiernością kolorom marki a czytelnością, a nie usterka do naprawienia z dnia na dzień.
Każde pole formularza kontaktowego ma własną etykietę, która zostaje widoczna po kliknięciu w pole, a nie tylko podpowiedź znikającą przy pisaniu. Język strony jest zadeklarowany jako polski, więc czytniki ekranu czytają treść z polską wymową, a nie z angielską. To dwie rzeczy pomijane na większości stron, które sprawdzam.
Podstrona Opinie, drugi akapit wstępu: „Ucz się koreańskiego lekko, w wygodnej firmie online”, zamiast „w wygodnej formie”. Ta sama podstrona, karta Studenci: „Wspieramy także naukę na koreańskich uniwersyterach!”, zamiast „uniwersytetach”. Podstrona Wyjazdy Korea, przycisk zamykający stronę: „umów 15-o minutowe spotkanie informacyjne”, poprawnie „15-minutowe”. Opis strony głównej widoczny w wynikach Google ma podwojone słowo „i”. Przy szkole językowej błąd w tekście czyta się jak sygnał o jakości nauczania.
Nagłówek zapowiada ferie i wakacje dla młodzieży w wieku 16 do 20 lat, a opis tego samego programu Study Camp, kilka ekranów niżej, podaje 15 do 20 lat. Rodzic, który sprawdza, czy jego dziecko się kwalifikuje, dostaje dwie różne odpowiedzi na jednej podstronie i musi dopytać albo odpuścić.
Podstrony kursów mają po cztery do pięciu opinii wpiętych dokładnie tam, gdzie trzeba, i to jest zrobione wzorowo. Brakuje ich w dwóch miejscach. Strona główna, czyli pierwsze miejsce, do którego trafia ruch z reklam i z mediów społecznościowych, nie ma ani jednego zdania od kursanta. Podstrona Wyjazdy Korea też nie, a to najdroższa decyzja w całej ofercie, przy której klient powierza Wam swój wyjazd za granicę. Relacja osoby, która już pojechała, robi tam więcej niż każdy opis programu.
Większość przycisków na stronie jest w pierwszej osobie: zapisuję się na kurs, rezerwuję miejsce, sprawdzam swój poziom, odbieram materiały. To dobry wzorzec, bo przycisk brzmi wtedy jak decyzja odwiedzającego, a nie jak polecenie wydane mu przez stronę. Z tego wzorca wypadają dwie podstrony: na kursie alfabetu hangul stoją obok siebie „zapisz się na listę oczekujących” i „zapisuję się na listę oczekujących”, a na kursie dla zaawansowanych pierwszy przycisk mówi „zapisz się na listę oczekujących”, choć reszta tej samej podstrony mówi w pierwszej osobie. Przycisk to jedno z niewielu miejsc, w których marka mówi do odwiedzającego wprost, więc powinien brzmieć wszędzie tak samo. Dwie formy obok siebie na jednej podstronie wyglądają jak niedokończona zmiana.
Wyjazd do Korei budzi najwięcej pytań: wizy, dokumenty, koszty, terminy, granica wieku. Podstrona odpowiada na część z nich, a po resztę odsyła od razu do broszur. Same broszury przy takiej decyzji są potrzebne, brakuje kroku przed nimi: krótkiej sekcji najczęstszych pytań na dole strony, która zdejmuje podstawowe wątpliwości na miejscu. Podstrony kursów mają ją dokładnie w tym miejscu.
Na podstronie Opinie jest kilkanaście wypowiedzi kursantów, każda z imieniem, oceną i odnośnikiem do źródła, plus historia kursantki, która dostała się do koreańskiej grupy i na kurs na partnerskim uniwersytecie. Opinie mówią o konkretach: lektorce, sposobie prowadzenia zajęć, materiałach, efektach. Jest też zdanie o tym, że publikowane są wyłącznie zweryfikowane opinie. Tak zrobiony dowód społeczny jest mocniejszy od gwiazdek bez treści.
Każdy kurs ma własną podstronę z własnym tytułem i opisem rozbitym na czytelne sekcje, a nie jednym zdaniem przy cenie. Podstrona Wyjazdy Korea prowadzi przez wszystkie warianty, od kursu językowego po studia, z konkretami o programie, wizach i czasie trwania. Odwiedzający ma z czego podjąć decyzję i widać, że ktoś usiadł do tych tekstów na poważnie.
W formularzu na podstronie Kontakt obowiązkowe są adres e-mail, numer telefonu i dwie zgody. Imię i treść wiadomości są opcjonalne. Co do zasady numer telefonu nie powinien być wymagany, bo wiele osób nie chce go zostawiać przy pierwszym pytaniu, a to ogranicza liczbę zapytań. Jeśli jednak oferta jest zbudowana wokół rozmowy telefonicznej, ten wymóg da się uzasadnić i wtedy nie jest błędem. Osobna sprawa jest taka, że treść wiadomości, czyli to, po co ktoś w ogóle pisze, pozostaje polem nieobowiązkowym.
Obie zgody pod formularzem kontaktowym są oznaczone jako obowiązkowe, a pierwsza obejmuje informowanie o produktach i usługach szkoły oraz podmiotów współpracujących. W obecnej postaci nie da się zapytać o kurs bez zaznaczenia zgody na komunikację marketingową. Zgoda marketingowa z założenia jest dobrowolna, a do wysłania samego zapytania wystarczy akceptacja polityki prywatności.
Przyciski z materiałami na podstronie Wyjazdy Korea prowadzą do dokumentów podpisanych jako kurs edycja 2025/2026, zimowy obóz 2026 i letni obóz 2026. Wszystkie trzy terminy już minęły, więc podstrona wygląda na porzuconą, choć szkoła działa normalnie. Nie ma przy tym ani słowa o tym, co dalej: czy będą kolejne edycje i kiedy, czy da się zapisać na listę zainteresowanych, czy można w tej sprawie po prostu napisać. Osoba gotowa jechać zostaje bez następnego kroku.
Zamówienie da się złożyć jako gość, konto jest opcjonalne. W kasie widać wszystkie metody płatności naraz, w tym BLIK, kartę i raty, a akceptacja regulaminu jest osobnym polem z odnośnikiem do dokumentu. Przeszedłem ścieżkę od produktu do podsumowania i nic w niej nie zaskakuje, co przy sklepie prowadzonym samodzielnie nie jest oczywiste.
Lista produktów ma filtr ceny, podział na kategorie tematyczne i sześć sposobów sortowania, w tym po popularności i po ocenie. Karta produktu ma rozbudowany opis, opinie i informację o darmowej dostawie od progu kwotowego. Przy katalogu tej wielkości to wystarczy, żeby klient znalazł to, czego szuka, bez pomocy.
Na podstronie Kontakt numer telefonu i adresy e-mail są aktywnymi odnośnikami, więc na telefonie wystarczy jedno dotknięcie, bez przepisywania. Podane są też godziny pracy sekretariatu i godziny prowadzenia zajęć, czyli informacja, o którą klienci pytają najczęściej przed pierwszym kontaktem.
H1 to główny nagłówek strony, z którego Google odczytuje, czego ta strona dotyczy. Nie mają go podstrony Sklep, Kontakt, Wyjazdy Korea i Darmowy e-book. Z kolei Koreański od podstaw oraz Kurs alfabetu hangul mają po dwa H1: obok nagłówka otwierającego drugim H1 jest w obu przypadkach nagłówek zaczynający się od słów Co dokładnie zawiera kurs, który powinien być H2. Na czterech podstronach Google zostaje bez informacji, czego strona dotyczy, a na dwóch dostaje dwie konkurencyjne. Poprawa jest w ustawieniach jednego bloku nagłówka na każdej z tych podstron.
Ta sama lista tych samych sześciu produktów otwiera się pod dwoma różnymi adresami: sjonikori.com/sklep/ oraz sjonikori.com/kategoria-produktu/sklep/. Dla Google to dwie osobne strony o tej samej treści, więc musi zgadnąć, którą pokazać, a wszystko, co je wzmacnia, czyli linki i odwiedziny, rozkłada się na dwie połowy zamiast budować jedną. Menu prowadzi do tej drugiej, a jej tytuł ma 83 znaki, więc w wyniku wyszukiwania i tak zostanie przycięty w połowie zdania.
Opis meta to te dwa zdania, które wyświetlają się w Google pod tytułem strony, a także w podglądzie linku wklejonego na Instagramie albo w wiadomości. Podstrona z darmowym e-bookiem takiego opisu nie ma, więc wyszukiwarka i komunikatory układają go sobie same z przypadkowych fragmentów treści. To akurat ta strona, na którą kierujecie ruch z mediów społecznościowych, więc pierwsze zdanie, które widzi odbiorca, warto mieć pod kontrolą. Wszystkie pozostałe podstrony taki opis mają.
Każda podstrona kursu ma unikalny tytuł i opis mieszczące się w limitach wyświetlania w Google, z nazwą usługi, a nie samą nazwą marki. Adresy są czytelne, mapa strony działa i obejmuje wszystkie typy treści, a wizytówka Google jest podlinkowana ze strony. To fundament, którego zwykle brakuje i którego nie trzeba tu nadrabiać.
Na stronie działa menedżer tagów Google, analityka Google, piksel Meta, piksel TikToka oraz integracja produktowa z Google Merchant. Przy produktach widziałem zdarzenie wyświetlenia karty produktu, czyli pomiar sięga głębiej niż same odsłony. Zaplecze pomiarowe jest przygotowane pod kampanie i to realna wartość, nie odhaczone wdrożenie.
Search Console to bezpłatne narzędzie Google, w którym widać, na jakie hasła strona się wyświetla, ile osób w nią klika, które podstrony wypadły z indeksu i co Google uznało za błąd. Czy usługa jest podłączona, nie sprawdzę z zewnątrz. Bez niej nie ma jak zauważyć, że jakaś podstrona przestała się wyświetlać w wynikach, dopóki nie spadnie liczba zapytań.
Granica, poniżej której Google ocenia wydajność jako słabą, to 50 punktów na telefonie i 60 na komputerze. Strona jest poniżej obu. Wydajność jest jednym z czynników rankingowych, więc to nie tylko komfort odwiedzającego, ale też pozycja w wynikach wyszukiwania, o którą konkurujecie z innymi szkołami.
Największy element pierwszego ekranu pojawia się na telefonie po 15,9 sekundy, a pierwszy jakikolwiek tekst po 5,7 sekundy. Zalecany próg to 2,5 sekundy. Na komputerze ten sam element potrzebuje 6,3 sekundy, czyli też ponad dwa razy za dużo. Ruch z Instagrama i TikToka wchodzi na telefonie, więc dotyczy to większości odwiedzających.
To czas, w którym skrypty zajmują przeglądarkę tak bardzo, że kliknięcia i przewijanie nie dają żadnej odpowiedzi. Zmierzone 1,3 sekundy na telefonie i 0,77 sekundy na komputerze, przy progu 0,2 sekundy. Użytkownik nie widzi wtedy błędu, tylko stronę, która go ignoruje, więc klika drugi raz albo wychodzi.
Czas do pierwszej odpowiedzi serwera wyszedł od 1,6 do 1,9 sekundy w kolejnych pomiarach, przy zalecanym progu 0,6 sekundy. Ten czas dokłada się do każdego następnego etapu ładowania, więc żadna optymalizacja grafiki go nie odrobi. To pierwsza rzecz, którą odczuwa i użytkownik, i robot wyszukiwarki.
Przy jednym wejściu na stronę główną przeglądarka wysyła 229 zapytań i pobiera 8,2 MB danych po rozpakowaniu. Rozkłada się to tak: 4,1 MB to skrypty w 134 osobnych plikach, 2 MB obrazy, 1,6 MB arkusze stylów. Największe pojedyncze pliki to jedna ilustracja z pierwszego ekranu ważąca 1 MB oraz okładki produktów wgrane w formacie PNG po 240 do 355 KB każda, wyświetlane w rozmiarze kilkukrotnie mniejszym niż zapisane. Taka liczba plików to suma wtyczek, z których każda dokłada swoje skrypty na każdej podstronie, także tam, gdzie nie są używane.
Wskaźnik przesunięć układu wynosi 0,018 przy dopuszczalnym 0,1, więc nic nie ucieka spod palca w trakcie wczytywania, a to częsta przyczyna przypadkowych kliknięć. Zdjęcia i ilustracje są w formacie WebP, część obrazów wczytuje się dopiero przy przewijaniu, a treść jest wysyłana skompresowana.
Odnośnik w stopce podpisany regulamin sklepu (produkty fizyczne) prowadzi na stronę błędu. Stopka jest na każdej podstronie, więc martwy odnośnik do dokumentu prawnego widzi każdy odwiedzający, w każdym miejscu strony. Zgłaszam to jako niedziałający adres, bez oceny treści samego dokumentu.
Sprawdziłem to dwa razy, na dwóch różnych przeglądarkach bez zapisanej wcześniej decyzji. Przy pierwszym wejściu, gdy baner zgód jest na ekranie, a zapis zgody ma jeszcze wartość odmowną dla kategorii reklamowej, piksel TikToka wczytuje się w całości, zapisuje własne ciasteczka i wysyła zdarzenia na swój serwer. Piksel Meta w tym samym momencie w ogóle się nie wczytuje, a narzędzia Google pracują w trybie ograniczonym, bez ciasteczek. Mechanizm zgód działa więc poprawnie, a jedno narzędzie jest poza nim.
Standardowy interfejs systemu zwraca listę dwóch loginów używanych w panelu, a sam adres logowania jest ogólnodostępny, bez dodatkowej warstwy ochrony widocznej z zewnątrz. Znając login, atak na hasło robi się o połowę tańszy i tą drogą wchodzi się na strony na tym systemie najczęściej.
Plik licencji otwiera się publicznie i wskazuje, na czym postawiona jest strona. Sam plik nie jest luką, ale zawęża komuś pole poszukiwań przy szukaniu podatności. Plik z informacją o wersji jest już zablokowany, więc chodzi o dokończenie tego samego porządku.
Połączenie jest szyfrowane i wymuszone, katalog z wgranymi plikami nie daje się przeglądać, plik z informacją o wersji systemu i stary interfejs zdalny są zablokowane, a formularz kontaktowy ma zabezpieczenie antyspamowe. To zestaw punktów, który sprawdzam na każdej stronie i tutaj wypada dobrze.
Polityka prywatności, regulamin usług i produktów cyfrowych, regulamin newslettera oraz standardy ochrony małoletnich są osobnymi podstronami na Waszej domenie i są podlinkowane w stopce. Baner zgód pozwala wybrać kategorie, a nie tylko zaakceptować wszystko, i da się do niego wrócić po zamknięciu. Dane rejestrowe z numerem NIP są na podstronie Kontakt, więc wymóg ich udostępnienia jest spełniony.
Do dokumentów opublikowanych na stronie nie ma zastrzeżeń. Polityka prywatności oraz regulaminy są przygotowane poprawnie i wszystko wskazuje na to, że powstały przy udziale prawnika.
Ekspertyzę prawną sporządził Jacek Gramza, prawnik specjalizujący się w prawie e-commerce, ochronie danych osobowych i regulaminach.
Każdy błąd z tego audytu ma konkretne rozwiązanie. Napisz jeśli chcesz pogadać.